Shelly Lee Alley SP LP Bio  W latach 30 i 40-tych zeszłego stulecia Shelly Lee Alley and His Alley Cats był jednym z prominentnych zespołów western swingu w Texasie.Urodził się 6 lipca 1894r w Alleyton.Rozpoczął swoją karierę jako lider wojskowej orkiestry w San Antonio podczas I wojny światowej.Po zakończeniu służby wojskowej prowadził kilka małych orkiestr.
Podczas wczesnych lat 20-tych interesował się muzyką popularną i jazzem ,grał w kilku małych combo minn. Dixie Serenaders grającej w radiostacji w Dallas.Oprócz prowadzenia bandów i gry na instrumencie zajmował się komponowaniem.Jeden z jego wczesnych utworów "Travelin 'Blues" ,stał się w okresie wielkiego krachu przebojem Jimmie Rodgersa i pchnął go w stronę muzyki country i występach w show radiowym w Fort Worth- "Chuck Wagon Gang".
W 1936r założył Alley Cats z którym grywał w lokalnych stacjach radiowych i salach tanecznych Houston i okolic.Alley Cats.Wspomniany ansambl zrealizował kilka sesji nagraniowych dla wytwórni Vocalion.Niektórzy członkowie zespołu jak Ted Daffan i Leon Selph odnosili solowe sukcesy.W 1941r Alley nagrywa singla dla Bluebird i kontynuje komponowanie,głównie dla Jimmie Davis.W okresie II wojny światowej Alley Cats rozpada się i Alley rozpoczyna współpracę z Patsy and The Buckaroos.Na jakiś czas reaktywuje grupę,nagrywa singla dla Globe po czym w 1946r zespół znów przestaje istnieć.Od tej pory występuje okazjonalnie skupiając się na pisaniu piosenek razem ze swoim pasierbem-Clyde Brewerem.Umiera w 1964r. |
CJ Chenier SP LP | * Too Much Fun, (Alligator Records), 1994 * The Big Squeeze, (Alligator Records), 1997 * Step It Up!, (Aligator Records), 2004 |
Bio  CJ Chenier, właśc. Clayton Joseph Thompson (ur. 28 września 1957r w Port Arthur,Texas), jest synem zdobywcy Grammy,zwanego "królem zydeco",Cliftona Cheniera pochodzącego z Luizjany
W 1987r podąża śladami ojca obejmując jego zespół,grając na akordeonie mieszankę cajun i muzyki kreolskiej.Poprzednio wydał pięć albumów,by w 1994r przejść do Alligator Records dla której nagrywał jego ojciec.
CJ dorastał z dala od rodzinnej Luizjany w Port Arthur.Jako dziecko nie znał dokonań ojca,a z zydeco zetknął się dopiero jako nastolatek,woląc w tym czasie słuchać soulu,funka i jazzu w osobach Jamesa Browna,Funkadelic,Johna Coltrane'a czy Milesa Davisa.Po pierwszym przesłuchaniu muzyki ojca stwierdził,że wszystkie utwory brzmią jednakowo.W końcu zaczął doceniać i doskonalić się w zydeco by w końcu dołączyć do jego zespołu a następnie go przejąć.
Pierwszym instrumentem na którym nauczył się grać CJ był saksofon.W połowie lat 70-tych studiował jazz i muzykę funky. W 1978 r. jego ojciec zaprosił go by grał na saksofonie ze swoim The Red Hot Louisiana Band, którego członkiem był również jego stryj, Cleveland Chenier, grający na tarce.W 1987r po śmierci ojca,chorego na cukrzycę,kontynuje karierę już jako lider występując minn. na New Orleans Jazz & Heritage Festival, San Diego 's Street Scene i Milwaukee' s Summerfest.
W 1990r bierze udział w turnee Paula Simona promującym jego płytę "The rhythm of the saints". |
Dimebag Darrell SP LP Bio  Dimebag Darrell, właśc. Darrell Lance Abbott (ur. 20 sierpnia 1966 w Dallas, zm. 8 grudnia 2004 w Ohio), gitarzysta amerykański, członek zespołów metalowych Pantera i Damageplan.
Naukę gry zaczął w liceum. Dzięki ojcu, który był znanym producentem muzyki country, Dimebag robił szybkie postępy i już po roku nauki wygrywał wszystkie konkursy. Sławę zdobył występując w zespole Pantera w latach 1983-2002. Ostatnio grał w zespole Damageplan. Był zaliczany do czołówki gitarzystów rockowych świata. Zginął 8 grudnia 2004 w Ohio w trakcie koncertu Damageplan z rąk zamachowca-psychopaty - Nathana Gale'a.
Przed śmiercią Dime współtworzył gitary elektryczne pod banderą Dean Guitars. Model Razorback zaprojektowany był specjalnie dla Zakk'a Wylde. Zakk Wylde dedykuje mu na koncertach utwór "In This River" ale jak sam powiedział nie został skomponowany dla niego. |
Ponty Bone SP LP Bio  Ponty Bone & The Squeezetones to mieszanka cajun,zydeco,tejano,country,folk,bluesa i wielu innych gatunków muzycznych.Ponty to muzyczna osobowość sceny muzycznej Austin.To on wprowadził do rock'n'rolla akordeon,tworząc unikalną i inspirującą miksturę muzyczną.
Dorastał w San Antonio,gdzie pobierał lekcje gry na akordeonie mając 5 lat.Swoje szkolne lata spędził w rodzinnym mieście Buddy Holly'ego Lubbock.W 1964r razem z Jimmie Dale stworzył team będący częścią tzw."Lubbock Mafia" do której obok nich trafili Joe Ely, Jesse Taylor, the Maines Brothers, Angela Strehli, Terry Allen, Tommy Hancock, Texana Dames, Jo Carol Pierce,i Butch Hancock.
Póżniej przeniósł się do Austin wnosząc nowe brzmienie.Razem ze swoim zespołem The Squeezetones w latach 80-tych występuje w Cibolo Creek Country Club, Gruene Hall, i Fischer Hall |
Larry & The Blue Notes SP All My Own/Night Of The Phantom (Tiris 101) 1965
All My Own/Night Of The Phantom (20th Century Fox 573) 1965
The Phantom/She'll Love Me (Charay 20) 1965 [as Mark Five]
Everybody Needs Somebody/She'll Love Me (Charay 20) 1966
Everybody Needs Somebody To Love/She'll Love Me (Epic 9871) 1966 [as The Bad]
Love Is A Beautiful Thing/In And Out (Charay 44) 1966
I'll Be True To You/In And Out (Charay 44) 1966 |
LP Bio  Jedna z pierwszych grup garażowego rocka z Fort Worth w Teksasie.Larry Roquemore i Larry Slater wcześniej grali ze sobą w jednym zespole.Pierwszy skład uzupełniali ,Buddy Bates-gitara,Dan Fletcher-bass i Mike Griffin grający na perkusji.
Jedną z pierwszych ich piosenek był utwór- Night Of The Sadist.Zaprezentowali go miejscowemu przedsiębiorcy o nazwisku Major Bill Smith,który prognozował piosence duże powodzenie,zmieniając jednocześnie jej tytuł na Night Of The Phantom.Piosenkę wydała wytwórnia 20th Century Fox,a ta stała się lokalnym przebojem.Grupa miała skłonności do nagrywania płyt pod pseudonimami i niektóre single firmuje jako The Mark Five,a póżniej jako The Bad.Bierze też udział w turnee towarzysząc znanej grupie Sir Douglas Quintet.
W 1968r zespół rozpada się,gdy Slater i Roquemore odchodzą do nowo sformowanego zespołu Gypsy.Ten ostatni wydał też solowego singla z coverem Herman's Hermits-Mrs Brown You've Got A Lovely Daughter/Just Stay dla wytwórni Guyden. |
Aubrey Wilson (Moon) Mullican SP LP Bio  Ur. 29.03.1909r w Polk City,Texas jako syn Oscara Luthera i Virginii.Nosił miano "Króla fortepianu hillibilly".Jego rodzice bardzo religijni ludzie uczyli swoje dzieci muzyki sakralnej.Moon jako nastolatek został organistą w rodzinnej miejscowości,a także pilnie uczył się gry na gitarze od czarnych farmerów,po tym jak zainteresował się bluesem.Mając 16 lat przenosi się do Houston,gdzie grywa na fortepianie dla tzw. "towarzystwa".Pracując w nocy,śpiąc w dzień w tym okresie zasłużył sobie na przydomek "Moon".
W latach 30-tych zakłada własny zespół,który występuje w klubach i teksańskim radio.W następnej dekadzie zostaje członkiem Blue Ridge Playboys obok pionierów country jak Leon (Pappy) Selph, Floyd Tillman,i Ted Daffan.Następny krok to band Cliffa Brunera Texas Wanderers and the Showboys,z którym Mullican śpiewa klasyka "Truck Driver's Blues".W tym samym czasie podróżuje do Hollywood,gdzie gra w filmie Village Barn Dance.
W 1947r Mullican podpisuje kontrakt nagraniowy z King Records w Cincinnati.Nagrywa dwie piosenki -"New Jole Blon" i "I'll Sail My Ship Alone" ,które sprzedały się w ponad milionowym nakładzie.Jego nagrania przynoszą spokojny,wygładzony wokal i fortepianowe partie w których słychać elementy swingu,bluesa,honky-tonk,cajun,ragtime i country.Podczas wej współpracy z wytwórnią King [1947-1956]zanotował wiele sukcesów nagraniami "Sweeter than the Flowers" (1948), "Goodnight Irene" (1950), "Mona Lisa" (1950), i "Cherokee Boogie" (1951).Nagrał dla niej ponad 100 piosenek,jednocześnie akompaniując podczas sesji nagraniowych zespołom rock'n'rollowym.
W 1949r zostaje zaproszony do "Grand Ole Opry" w Nashville,gdzie był prawdopodobnie pierwszym pianistą wystepującym solo.Tam daje regularne koncerty do 1955r.Podczas swojej kariery odbywa turnee po Stanach Zjednoczonych,Europie,Wietnamie stając się tak rozpoznawalnym artystą jak Hank Williams,Ernie Ford czy Red Foley.Miał swój własny program w radiostacji KECK w Odessie.Wystepował też jako gość w telewizji ABC w programie "Jubilee U.S.A.".Członkiem grupy Mullicana bw latach 40-tych był legendarny wokalista Jim Reeves.
W latach 1958/59 nagrywa w Nashville dla Coral oddziału wytwórni Decca.Mimo przychylnych recenzji nie odnosi sukcesów komercyjnych,jednocześnie powracając do bardziej tradycyjnego stylu.W okresie 1960-63r był członkiem orkiestry Jimmy Davisa.Mullican nagrywa dla kilku małych wytwórni lansując jeden niewielki hit dla Stardust w 1961r,"Ragged but Right".Mimo kłopotów ze zdrowiem w latach 60-tych kontynuje występy.Umiera 1 stycznia 1967r w Beaumont na atak serca. |
Audie Leon Murphy SP LP Bio  Audie Murphy -[ur.20.06.1924r Kingston,Texas-zm.28.05.1971r],był amerykańskim żołnierzem,który podczas 27 miesięcy wojny był najczęściej odznaczanym za odwagę żołnierzem amerykańskim podczas II wojny światowej.
Po wojnie został aktorem występując w 44 filmach.Jego najbardziej znane filmy to:"The Red Badge of Courage" (1951), "To Hell and Back" (1955), "Night Passage" (1957, z Jamesem Stewartem), i "The Unforgiven" (1960, z Burtem Lancasterem).W 1955r został uznany najpopularniejszym aktorem westernowym.
Odnosił też sukcesy jako autor tekstów piosenek country.Napisał ich kilkanaście,a dwie najsłynniejsze "Shutters and Boards" i "When the Wind Blows in Chicago" nagrywali tacy artyści jak:Dean Martin, Porter Waggoner, i Eddy Arnold.Oba te utwory trafiły do Top10 listy bestsellerów Billboard.Zginął 28.05.1971r w katastrofie lotniczej niedaleko Christiansburg w stanie Virginia. |
Amos Milburn SP LP # "Amos Blues" - 1946
# "Down the Road a Piece" - 1947
# "Chicken Shack Boogie" - 1948
# "A&M Blues" - 1948
# "Bewildered" - 1948
# "Bad, Bad, Whiskey" - 1950
# "Thinkin' And Drinkin" - 1952 - written by Rudy Toombs
# "Let Me Go Home, Whiskey" - 1953 - written by Shifty Henry
# "One Scotch, One Bourbon, One Beer" - 1953 - also written by Rudy Toombs
# Rockin' The Boogie - (LP) - 1955
# Let's Have A Party - (LP) - 1957
# Amos Milburn Sings The Blues - (LP) - 1958
# The Return of Blues Boss - (LP) - 1963 - Motown Records |
Bio  Ur. 1.04.1927 r. w Houston w stanie Teksas (USA), zm. 3.01.1980 r. w Houston. Na fortepianie uczył się grać od piątego roku życia. W 1945 r.,po odbyciu służby wojskowej, wrócił do Houston i założył zespół występujący w teksańskich klubach.
Rok później dokonał swych pierwszych nagrań dla wytwórni Aladdin, m.in. "Hold Me Baby", "Chicken Shack Boogie", "After Midnight" i "Rooming House Boogie" z własną grupą Chicken Shakers. W latach 1950-53 Milburn cieszył się wielką popularnością dzięki serii "alkoholowych" przebojów: "Bad Bad Whiskey" (kompozycja Thomasa Maxwella Davisa), "Thinking And Drinking", "Let Me Go Home, Whiskey", "One Scotch, One Burbon, One Beer" (dwa ostatnie napisane przez Rudolpha Toombsa), "Just One More Drink", "Good Good Whiskey", "Vicious Vicious Vodka" i "Rhum And Coca Cola".
Stał się jednym z rekordzistów, którzy w krótkim czasie umieścili tak wiele nagrań na liście przebojów rhythm'n'bluesowych. W latach 60. popularność Milburna znacznie zmalała; występował wówczas m.in. z Clyde'em McPhatterem i orkiestrą Charlesa Browna. W następnej dekadzie współpracował i nagrywał z zespołem Johnny'ego Otisa. Doczekał się też renesansu swych dawnych nagrań, wznowionych przez wytwórnie płytowe w USA i Europie. W ostatnich latach życia występował sporadycznie. Zmarł po amputacji lewej nogi. Wywarł wpływ na Charlesa Browna, Fatsa Domino i Johnny'ego Otisa. |
Leon Payne SP I love you because Leon Payne Capitol 40 238 11.1949 1[2][32].Country Chart |
LP Bio  Niewidomy teksańczyk Leon Payne ,ur.15.06.1917r w Alba,Texas,piosekarz country i kompozytor jest najbardziej pamiętany jako kompozytor klasyków country "I Love You Because" i "You've Still Got A Place In My Heart".
Ukończył szkołę dla niewidomych w której spotkał swoją przyszłą żonę,Myrtie Velma Courmier.
Jest autorem ponad stu piosenek country napisanych w okresie od 1941r aż do śmierci w 1969r.Rozpoczął swoją karierę w połowie lat 30-tych grając na różnych instrumentach,występując w rozgłośni KWET w Palestine w Teksasie od 1935r.Występował też z Bobem Willsem w jego Texas Playboys w 1938r,by w końcu w 1949r założyć swój własny zespół Lone Star Buddies z którym regularnie występował w Louisiana Hayride Show w Shrevport,a póżniej Grand Ole Opry.
Większość jego muzycznego spadku to kompozycje nagrywane przez innych wykonawców jak "Lost Highway" i "They'll Never Take Her Love From Me" w wykonaniu Hanka Williamsa.
Zmarł 9 listopada 1969r na atak serca. |
Don Robey SP LP Bio  Don Robey urodził się w 1903r w Houston.Przerwał naukę na wyższej uczelni by stać się zawodowym karciarzem.Będąc już żonatym mężczyzną i ojcem syna zaczął pracę w przedsiębiorstwie taksówkowym.Jedną z jego pasji była muzyka i rozpoczął organizowanie bali tanecznych.Pod koniec lat 30-tych przenosi się na trzy lata do Los Angeles,gdzie prowadzi nocny klub Harlem Grill.Powraca do Houston i zakłada podobny klub nazywający się Bronze Peacock Dinner Club.Wystepowały w nim liczące się zespoły jazzowe i bigbandy.
Jego zamiłowanie do muzyki pchnęło go do otworzenia sklepu płytowego,a od 1947r zainteresował się managementem muzycznym.Jego pierwszym klientem był 23-letni śpiewak i gitarzysta Clarence "Gatemouth" Brown.Około 1949r założył wytwórnię Peacock nawiązując do nazwy swego klubu.Pierwszymi nagraniami nowej wytwórni było sześć utworów Browna wydanych na singlach.Robey robił duże wrażenie jako poszukiwacz nowych talentów,wylansował minn. Memphisa Slima, Marie Adams, Floyda Dixona i Willie Mae "Big Mama" Thornton.
Wytwórnia Peacock była jedną z najbardziej prestiżowych wytwórni zajmujących się produkcją muzyki gospel.Tu nagrywali tak ważni dla tego nurtu artyści jak:Dixie Hummingbirds, Sensational Nightingales i Mighty Clouds of Joy.Albumy gospel wydane przez Peacock były póżniej wznawiane przez inne wytwórnie.Wytwórnia Duke została założona w 1952r w Memphis przez Davida J. Mattisa i Billa Fitzgeralda.Duke i Peacock połączyły się w sierpniu tego samego roku.Najbardziej znani wykonawcy nagrywający tutaj,to Johnny Ace i Roscoe Gordon.W kwietniu 1953r Robey wykupił kontrolny pakiet obu wytwórni i przeniósł do Houston ich siedzibę.Irving Marcus i Dave Clark zajmowali się sprzedażą i promocją,a zespół producencki stanowili Johnny Otis, Bill Harvey, Don Robey i Joe Scott.Don Robey sprzedał Duke/Peacock wytwórni ABC-Dunhill 23 maja 1973r,zostając jednocześnie konsultantem w ABC organizując katalog wytwórni.Zmarł 16 czerwca 1975r. |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz